Keşke biraz tersine yaşayabilseydik hayatlarımızı. Edgar Allen Poe gibi bakabilseydik mesela hayata, bakabilseydik derken hafif şaşı halinden bahsetmıyorum tabıkıde:) Kendisi normal hayatı bir hayal alemi olarak algılayıp, opium aldığı zamanları ise normal hayatı olarak görmektedir. Demek istediğim bizde böyle bakabilseydik hayata, sanki bir çeşit uyuşturucunun etkisindeymişiz gibi. Rüyalarımız ya da hayal alemimizde bizim kendi gerçekliğimiz olsaydı bir süre. Bu şekilde daha mutlu olmazmıydık? Hayal gucumuzun bizi sürüklediği gibi yaşayamaz mıydık? Aslında bu gercekten inanılmaz olurdu,en basitinden denizin ustunde yurudugumuzu,uçabildiğimizi, ya da tanışmak istediğimiz birisiyle ruyalarımızda oturup muhabbet edip içki içtiğimizi ve dans ettiğimizi görebilir ve hayal ettiğimiz herşeyi gerçekleştirebilirdik mesela. Ya da cok sevdiğimiz bir döneme gidip orada da yaşayabilirdik. Hemde hiçbir uyuşturucnun etkisinde olmadan. Hayal gucumuz bize özel olarak üretilmiş opiumumuz olabilir istediğimiz herşeyi bize vermez miydi dersiniz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder