Bitti...Ve ben bir hikayenin daha sonuna geldim, hiç bitmesini istemediğim bir hikayeydi bu, hiç bitmesini istemediğim bir kitabın son sayfasını okumak gibiydi, birlikte içtiğimiz ilk şarabın son damlalarını şişede bırakmak gibiydi hiç bitmesin diye...
Bitti ve ben kendimi kaybettim, çoktan sen olmuşum senin cümlelerini kurmuşum,içime işlemissin ben fark etmeden. Kullandığım parfum olmussun, aksam başımı koyduğum yastık, oturduğum ev, yaşadığım şehir, tuttuğum takım...
Bitti ve ben kendimi bulamıyorum, biliyorumki sevdiğim herşeyi de kendinle götürdün. Elvis'i aldın benden, U2mu, evimi yasadığım şehri ve daha nicelerini.
Ben sen olalı 2 yıl oldu peki ben boyleyken seni yada yeni benliğimi nasıl unutacağım?
Seni milyonlarca kez terketmeye çalıştım, ama bunu yüz yüze yapamaycak kadar güçsüzdük ikimizde. Kanser olduğunu bile bile , öleceğini bilerek yaşamaktı bizimkisi, sadece her tiryaki gibi yalan söylüyorduk bir gün bırakacagım diye ya da 70 yasına kadar birlikte elele gezip yaşlanacağız diye...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder